Navigation
Twitter
Flickr
Twittercounter
Reacties
« Stil | Main | Erwin, radio komt uit een radio! »
Sunday
Jan182009

Als TNO het zegt ... Welvaartwinst dankzij downloaden!

Stop met piepen, stop met zeuren, als alle effecten tegen elkaar worden afgezet is filesharing (dowloading klinkt kennelijk negatief ;-) positief voor de Nederlandse economie. De verkoop van geluidsdragers, dvd's en games mag dan onder filesharing lijden, dat de consument toegang tot een breed scala aan cultuurproducten krijgt is positief.

Dit blijkt uit gezamenlijk onderzoek van TNO, SEO Economisch Onderzoek en het Instituut voor Informatierecht (IViR) naar de economische en culturele gevolgen van file sharing voor muziek, film en games in opdracht van de ministeries van OCW, EZ en Justitie. Het onderzoek werd 17 januari in Groningen gepresenteerd.

Een paar citaten:

Downloaden en kopen sluiten elkaar niet uit: downloaders kopen gemiddeld evenveel muziek, meer dvd’s en meer games dan mensen die nooit downloaden. Ook gaan downloaders meer naar concerten en kopen ze meer merchandise.
Per saldo welvaartswinst.

Voor de muziekindustrie geldt dat gedownloade opnames niet 1-op-1 vertaald kunnen worden naar gederfde omzet. Veel consumenten die downloaden zouden de muziek niet in dezelfde hoeveelheid tegen de huidige prijzen kopen, als onbetaald downloaden niet meer mogelijk zou zijn. Ook zijn er mensen die downloaden om muziek te leren kennen en eventueel te kopen als zij bevalt.

Hoewel er dus ook positieve effecten zijn van downloaden op het koopgedrag, is een negatief effect op de omzet van de sectoren aannemelijk. Dit geldt met name voor de verkoop van geluidsdragers, vooral omdat het downloaden van muziek het meest ingeburgerd is geraakt. Daarbij treden er verschillen op tussen artiesten: bekende artiesten lijken meer schade te ondervinden, terwijl relatief onbekende artiesten zelfs kunnen profiteren wanneer het uitwisselen van bestanden hun bekendheid vergroot.. Voor de maatschappij als geheel staat tegenover dit omzetverlies van de sector de baten van de grote groep downloaders die anders nooit tot aanschaf zou zijn overgegaan. Per saldo is er een aanzienlijke welvaartswinst.

In de toekomst lijkt het niet meer mogelijk om alleen op basis van muziekopnamen een renderend bedrijf te runnen.

Download hier het rapport na registratie. Of hier rechtstreeks.

Reader Comments (12)

Kijk, dat is interessant!

En mooie timing aangezien m'n afstudeerproject over de toekomst van muziek/muziekdistributie gaat :)

Thanks for (file)sharing, Erwin!

January 18, 2009 | Unregistered CommenterBas - Serial Expat

Hoi Erwin,

Goeie input weer, bedankt!
Leuk ook om je te ontmoeten bij Music & Innovation bij Puur! Groningen.

Groeten,

~ @OpenDictator

January 18, 2009 | Unregistered CommenterStephan

[...] Blom has a few interesting quotes from the research on his blog [...]

Inderdaad belangrijk om te zien dat het vooral een negatief effect heeft op relatief bekende artiesten.
Maar alsnog; ca. 20% van de omzet van muzikanten komt uit CD's, de rest uit optredens, merchandise etc. (bron: goudzoekers TV programma).
Dus als je CD verkoop wat invalt, maar alsnog gecompenseerd wordt met de relatief belangrijkere andere inkomstenbronnen (zoals idd. meer mensen naar een concert a 40 euro ipv 14 voor CD, of meer T-shirts verkocht) dan gaan artiesten er alsnog op vooruit.

January 22, 2009 | Unregistered CommenterMartijn Staal

Zou graag een genuanceerder onderzoek cq beeld zien. Volgens mij is het zo dat slechts 0,1% van alle artiesten 99,9% van de omzet bepalen. Dat zijn de megasellers die in aantal het topje van de ijsberg vormen, maar die wel grotendeels de economische cijfertjes bepalen. Voor dit selecte groepje is downloaden ongetwijfeld goed. Mensen die vroeger cassettes opnamen waren ook meer dan gemiddelde liefhebbers die hun geld echt wel uitgaven. Over hen gaat dit onderzoek volgens mij. Maar voor 99,9% van alle muzikanten, die dus samen 0,1 % van die economische cijfers bepalen (neem die percentages aub niet te letterlijk) ligt dat heel anders. Die krijgen hun kar niet meer aan de rol omdat ze er op een achterafweggetje op dat wereldwijde web aan trekken. Dan ook nog eens hun muziek downloaden ipv gewoon kopen (=steunen) is dan funest.

January 26, 2009 | Unregistered CommenterPaul Schwarte

@paul Maar daar wil ik het volgende tegenover zetten (Chuck D van Public Enemy aanhalend). 99,9 % van de artiesten verkocht vroeger ook geen plaat. Of hun muziek werd niet uitgebracht, of ze deden het in eigen beheer en bleven met een overschot zitten. Tegenwoordig worden ze misschien nog gehoord. En als veel mensen naar ze luisteren kunnen ze optreden. En dan verdienen ze daar geld mee. De concerten zijn enorm duur geworden. Oftewel: de vaten communiceren wel degelijk.

January 26, 2009 | Unregistered CommenterErwin Blom

@Erwin Ik weet niet wat Chuck D weet van underground, of het onafhankelijke circuit zoals ik dat vanaf '83 heb leren kennen, maar het gaat niet om de principes, maar om de verhoudingen. Vroeger had je bekend en onbekend, maar nu heb je zeg maar heel erg bekend en totaal onbekend. Een obscure punksingle uit 1977 werd geperst in een oplage van 10.000. Vind nu maar eens een obscure (punk)band met bijv. 10.000 vrienden (echte vrienden dan ook nog...). Vroeger zag ik bij Vera een handvol bands per jaar die minder dan 100 bezoekers trokken (Sonic Youth was daar een van). Afgelopen jaar waren er zo'n 30 (een derde van het totaal), waarvan een groot aantal minder dan 50 man publiek. Hoe rijmt dat met het positieve web/downloadverhaal? Mijn stelling is dus dat ze vroeger beter gehoord werden, genoeg om langzaam naar boven te groeien, zoals bijv. Replacements, Husker Du, REM, Metallica, etc. Een onbekend blad als de Maximum Rock'n'Roll had toch een oplage van 70.000. De boel stond met elkaar in verbinding, maakte een vuist, het woord alternatief betekende nog iets, er ontstonden tegenbewegingen (ook soc./maatsch.), en mainstream en underground leefden in een gezond spanningsveld naast en met elkaar. Er zijn nog veel punten aan te halen in deze discussie (zo zijn er bijv. veel meer/te veel bands), maar het is wat mij betreft wachten tot er zich weer een soort zeef, een netwerk, ontwikkelt zoals 'we' dat vroeger hadden waar de goede onbekende dingen doorheen komen en waar samen aan karren getrokken werd ipv ieder voor zich. Pichfork geeft wat dat betreft hoop (3voor12? Te weinig smoelwerk). Het web is voor mij nog altijd een nieuw medium, dingen moeten zich nog steeds uitkristalliseren, getuige ook dit soort discussies. Voorlopig is er voor bands die al boven het maaiveld uitsteken en die al in de machinerie van de popbiz zitten niet zo veel aan de hand. Maar nogmaals, in aantal is dit een hele kleine minderheid. De rest (the real underground, vrij vertaald naar rapper Mike Ladd) krabbelt (mag je letterlijk en figuurlijk lezen) maar komt niet boven. Mijn bands komen al jaren niet meer in de buurt spelen.

January 28, 2009 | Unregistered CommenterPaul Schwarte

Ik denk dat de trend die jij signaleert al veel langer aan de gang is. Ook in het clubcircuit. De hoogtijdagen van bands (veel, divers, veel zalen) lag begin jaren tachtig. Ik speelde in die tijd zelf veel en zat in het bestuur van een jongerencentrum. Maar daarna zette de ontwikkeling al in dat de spoeling richting een kleiner aantal bands ging. Dat was in mijn herinnering al aan de gang voor internet de massa bereikte.En dan heb je gelijk dat het duur wordt om een Amerikaanse band naar Nederland te halen. Maar als het een probleem is dat bands geen cd's en muziek meer verkopen dan is het uiteindelijk toch heel simpel dat fans geen geld (meer?) voor hun bands over hebben? Oftewel: dan zijn ze kennelijk toch minder belangrijk voor mensen geworden? Dat is jammer en zonde, maar dan wel een gegeven.

January 28, 2009 | Unregistered Commentererwin blom

Dat laatste is een van die vele elementen in de totale discussie. Het klopt dat er voor internet al iets aan de hand was. Maar het ligt anders. Centraal bij mij staat het begrip 'overaanbod'. Een uitspraak van Ian MacKaye van Fugazi was destijds al dat het mooi is dat elke band een plaat kan maken, maar dat iedereen dat helaas ook doet. Vlak voor internet begon het onoverzichtelijk te worden. Overaanbod maakt dat het geld van de consument zich verspreid. Simpel gezegd: als in die jaren 80 een band 10.000 exemplaren verkocht, dan verkochten 10 jaar later 10 bands er ieder duizend. Weer die verhoudingen. Economisch niets aan de hand, praktisch krijgen al die bands hun kar niet (meer) aan de rol. Het internet heeft dit probleem in grote mate vergroot. Het is dus niet per definitie zo dat veel bands minder belangrijk worden voor mensen om er hun geld aan te geven (en dat er een soort natuurlijke selectie is), maar dat er te veel bands belangrijk zijn. Die vervolgens individueel geen potje meer kunnen breken. Kwaliteit en verkoop hebben maar weinig met elkaar te maken wat mij betreft. Dat muziek minder belangrijk is komt ook door het overaanbod, namelijk dat van de consument op z'n harde schijf. Een economisch principe is dat waar veel van is waarde verliest. Hoe meer je in huis haalt, hoe minder speciaal en waardevol het wordt. Ik haalde in schaarse tijden m'n Opscene-promo's uit de kast en ontdekte prachtige muziek... Misschien heeft dit principe ongemerkt (en onbesproken ook!) wel de meeste impact op nu. We leven wat mij betreft in geweldige muzikale tijden, maar de (normale) popwereld ziet er echt belabberd uit. Mijn hoop is toch, en het zal ook wel moeten, dat er op het web structuur komt. Maar dat staat hierboven al.

January 28, 2009 | Unregistered CommenterPaul Schwarte

@paul Ik vind dat een hele rare opmerking van Fugazi. De essentie van de punk en daarna de hardcore (en hiphop en house) was toch juist de democratisering van de media. Toegankelijkheid. Do It Yourself. Ja, door de toegankelijkheid van de media (en dat studio's betaalbaar werden en zelf platen uitbrengen mogelijk werd) kwam er veel meer rotzooi uit en kwam er veel meer moois en bijzonders uit dan daarvoor. Dat is nu eenmaal een bij effect daarvan. Maar goed, ik snap ook het bredere verhaal dat je wilt vertellen. En ja, nadeel van versnippering is dat er voor eenieder minder van de koek overblijft.

January 28, 2009 | Unregistered Commentererwin blom

Ian MacKaye bedoelde volgens mij dat er ook nog zoiets is als zelfcensuur, realisme, jezelf en wat je doet op waarde schatten. Je hoeft maar naar Idols te kijken om te zien hoe moeilijk dat kan zijn. De totale vrijheid van het web is geweldig, maar heeft ook een behoorlijk prijskaartje. Zelf vind ik het prettig als anderen me meehelpen keuzes te maken, of dat er ergens al een selectie gemaakt is. Dan maar ietsje minder vrijheid. Maar ik heb m'n punt wel gemaakt verder. Doe nauwelijks aan forums etc., maar vond dit wel nuttig. Hou de boel scherp en genuanceerd, zou ik zeggen!

January 29, 2009 | Unregistered CommenterPaul Schwarte

@paul Was zeer nuttig! Dankjewel!

January 30, 2009 | Unregistered Commentererwin blom

PostPost a New Comment

Enter your information below to add a new comment.

My response is on my own website »
Author Email (optional):
Author URL (optional):
Post:
 
Some HTML allowed: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <code> <em> <i> <strike> <strong>