Erwin Blom / Checklist

Dat er veel kennis en kunde is weten we, dat internet het makkelijk  maakt om die bij elkaar te brengen ook. En dat delen, vrijgeven en open staan helpen om die waardevolle bron aan te boren wordt met regelmaat aangetoond. Door Netflix bijvoorbeeld. Het Amerikaanse bedrijf dat dvd's en online films verhuurt, heeft zelf technieken om klanten films op maat aan te raden. Die zogenoemde 'recommendation engine' is goed, maar kan beter. Netflix zelf merkte dat het bedrijf met de interne krachten niet snel genoeg verder kwam. Ze besloten hun data en techniek te openbaren en een wedstrijd uit te schrijven. Wie de engine 10% beter zou maken, zou een miljoen dollar kunnen opstrijken. Ploegen over de hele wereld gingen er mee aan de slag.

Het Netflix voorbeeld wordt vaak aangehaald als voorbeeld dat geld als stimulans werkt om een community actief te krijgen. Ik geloof niet dat dat de werkelijke reden tot succes is. De werkelijke reden voor het groot aantal deelnemers dat tijd en moeite in deze opdracht stopte, is status. Wie meedeed en vooruitgang boekte, kwam op een ranglijst. En wat is er mooier dan als deskundige of aankomend specialist hoog op de lijst te staan waar ook je vakbroeders opduiken? Precies. Weinig. En dus gingen eenlingen, ploegen van universiteiten en bedrijven de strijd met elkaar aan.

Ik heb zelf altijd gedacht dat de hoofdprijs remmend werkte. Want hij daagt niet uit tot samenwerken, maar is zelfs een stimulans om in eenzaamheid en geslotenheid te werken omdat dan de prijs niet gedeeld hoeft. En dus duurde het een eeuwigheid tot de magische 10% grens gehaald werd. Wat uiteindelijk voor de doorbraak nodig was? Samenwerking tussen twee teams die net tegen de barriere aan zaten te hikken. Ze gingen bij elkaar zitten en sleepten de prijs in de wacht. Lees maar.

Samen weten we meer, samen kunnen we meer. Logisch ;-)