Spuit elf geeft ook modder, hoe de krant twee dagen later nasputtert
Tuesday, July 28, 2009 at 5:19PM Het is dinsdag. Vandaag viel de recensie van Zomergasten van afgelopen zondag op de deurmat. Vroeger, je weet wel, toen internet nog niet zoveel voorstelde keek je op zondagavond naar Zomergasten, de volgende dag besprak je de inhoud op je werk met je collega's. Tegenwoordig, in de tijd van het zogenoemde realtime-web, bespreek je tijdens de uitzending op internet het programma waarnaar je kijkt. En dus gingen zondagavond op Twitter, maar ook op Hyves de meningen rond over de nieuwe presentatrice, over de gasten, over de fragmenten. Het programma werd tijdens het kijken door een grote groep becommentarieerd. De volgende dag keek ik in de Volkskrant, toch nog altijd benieuwd wat de professional er van zou vinden. In de recensie geen woord over Zomergasten. Vanmorgen bleek de krant toch een mening te hebben. Twee dagen later, het gesprek op internet is over het programma al weer stilgevallen, besteedt mijn ochtendkrant ruimte aan Zomergasten. Maar ja, dan hoeft het natuurlijk niet meer.
Hoe het ook zou kunnen? Die discussie vond naar aanleiding van dit gegeven vanmorgen op Twitter plaats. Waarom zit de verslaggever op zondagavond niet met zijn laptop op schoot voor de buis om live zijn mening te geven. Zijn opmerkingen te plaatsen, vragen te stellen, vergelijkingen te maken met andere jaren? Waarom mengt de journalist zich niet in het gesprek met andere kijkers? En waarom vermengt hij daar geen elementen uit in een uiteindelijk beschouwend stuk dat op zijn laatst maandagochtend live gaat?
Iemand vroeg zich af wat dan nog de toegevoegde waarde van de beschouwende journalist is? Twee dagen later met een stukkie komen is in ieder geval geen toegevoegde waarde. Een goede tv-recensent heeft een scherpe blik en het vermogen om treffend te formuleren, hij heeft culturele bagage die hij tentoon kan spreiden, hij kan wat we zien in een groter kader plaatsen. Dat kan hij zowel live doen (roer je tijdens de uitzending en zoek je publiek op!) als achteraf (zet de conclusies op rij als de uitzending enigzins bezonken is). Maar hij moet inderdaad wat toevoegen aan de uitzending. Dat is helder. Nico Dijkshoorn doet dat als ie meekijkt, Paul de Leeuw doet dat als ie meetwittert.
Echt, het kan.
Reader Comments (7)
Goed idee voor een discussie dit, Erwin. Tijdens de shows van Michael Jackson van de laatste tijd, P&W en de Wereld Draait Door neem ik ook de laptop op schoot. en hele nieuwe manier van tv kijken, die zeer goed bevalt.
Tijdens Zomergasten deed ik dat een keer niet. Eigenlijk om mijn eigen mening te vormen. Om er even ongestoord over na te kunnen denken. Misschien ligt het aan mij, ik vind het erg lastig om na een aantal uitgesproken meningen van mensen als Dijkshoorn nog neutraal naar het interview te kijken.
Om diezelfde reden vind ik het ook wel prettig dat sommige recensenten Twitter tijdens het kijken uitlaten. Zodat ze zelf, met al hun expertise, zonder gestoord te worden in hun ivoren toren, een mening kunnen vormen.
Dat ze die niet meteen online zetten, en in dit geval zelfs twee dagen later publiceren is jammer. Want nadat ze een mening gevormd hebben, is het inderdaad zeer interessant om in discussie te gaan.
Ik heb de Michael Jackson-herdenkingsdienst beleefd o.l.v. Ben Greenman en Sasha Frere-Jones van The New Yorker, via de livebloggingmodule van CoveritLive. Ook een heel geslaagde vorm. Hier na te lezen.
@Ernst-Jan
* Je zou inderdaad bepaalde mensen moeten kunnen uitzetten als je dat wilt.
* Ik zou best een moderedacteur live aan het bloggen gehad willen hebben, veel kijkers weten van niks, de uitzending roept vragen op, geef me die context.
* En laten we eerlijk zijn, tv-recensenten zijn doorgaans ook maar gewoon verslaggevers die een paar jaar niks doen dan tv kijken en daar al snel sikkeneurig van worden. Recensies leiden nauwelijks tot echt andere inzichten dan wat een verzameling Twitteraars roept. Doe dan gewoon mee ;-)
* Ik kan me heel goed voorstellen dat je zonder afleiding wilt kijken. Maar Twitteren maakt voor mij ook slechte tv en saaie momenten draaglijk ;-)
@Job
* Coveritlive is inderdaad mooi spul!
Er ligt zeker toegevoegde waarde in het terplekke starten van een discussie, het mee laten doen van andere kijkers etc. Maar om nu 'achteraf beschouwen' af te doen als passe gaat mij echt veel te ver. We doen ineens net alsof Twitter discussies zaligmakend zijn. Voor mij is het geen vervanging, het is een verrijking.
Ik lees heel graag goede beschouwingen en diepgravende stukken die me aan het denken zetten. En dat doe ik het liefst op een moment dat het mij uitkomt, niet gedreven door het moment waarop dingen plaatsvinden. Bovendien geloof ik er niets van dat jij Twitter nu als enige bron van infromatie/interactie gebruikt ;-)
@alexander Ik heb niet gezegd dat achteraf geen waarde kan hebben. Ik heb wel gezegd dat twee dagen later voor mij geen zin meer heeft in deze tijd waar het gesprek zich steeds meer real time gaat voltrekken. Misschien is het nog een relatief kleine groep, maar kijk eens hoe die de afgelopen twee jaar gegroeid is en kijk ook eens bij de realtime zoekmachine van Hyves. Ook daar was Zomergasten een trending topic.
Een beschouwing houdt natuurlijk indien goed gedaan waarde omdat het terugkijkend een ruim betoog kan bevatten. Maar dan nog moet het snel na de actuele aanleiding. En dat laat niet onverlet dat wat mij betreft een moderne journalistieke organisatie kansen laat liggen als ze naast de oude de nieuwe communicatiemiddelen en mogelijkheden op dit soort momenten niet inzet.
Er liggen zeker kansen voor de journalistiek om hier in mee te gaan, ipv het fenomeen links te laten liggen. Maar eris ook wel wat voor te zeggen om dat niet per default te doen. Eenmaal onderdeel van de interactie is het heel lastig om zelf nog een opinie te vormen. Het zal denk ik erg afhankelijk zijn van hetgeen je wilt bereiken. Zie ook de comment van Ernst-Jan hierboven.
Het stuk moet inderdaad gewoon maandag in de krant staan, niet dinsdag. Punt. Twitter kan zorgen voor een rijkere kijkervaring, maar ik ben het met Ernst-Jan eens dat het soms een verademing is om het uit te zetten. Te veel onzin, te veel doublures, te veel gezeur. En niet iedere recensent is een Nico Dijkshoorn. Denk ook aan veel bloggende krantenjournalisten vroeger: prima stukken, maar niks interactie. Dan werkt het niet. Ook al is het idee van de meetwitterende tv-recensent absoluut toe te juichen. Wie durft?