Van personal computers naar personal computing

Het zal voor de meesten niet anders zijn dan voor mij: het kan me niet zoveel schelen wat voor processor er in een computer zit. Hij moet het gewoon doen. En dat ie steeds sneller en kleiner wordt, het zal allemaal wel. Dat deel van het Intel Developer Forum waar het Intel Designer Expo onderdeel van uitmaakte - ik was de afgelopen dagen in San Francisco -, kan me dan ook gestolen worden. Knap hoor, dat computerchips elke twee jaar sneller en kleiner worden, maar wat kan ik er mee? Daar is het me om te doen. Hoe gaat het mijn leven eenvoudiger of op andere manieren beter maken?

Hoewel sneller en kleiner het belangrijkst blijven ("Moore's Law blijft onze core business", sprak CEO Paul Otelline over de wet dat computers elke paar jaar verdubbelen in snelheid en opslag), is er bij Intel ook een verschuiving aan de gang. Want in een wereld waarin we via een scala aan apparaten altijd en overal online zijn, wordt het cruciaal om ongemerkt van de pc naar bijvoorbeeld de mobiel of online in de auto te gaan. Bij Intel zeggen ze dat aan een 'continuüm' gebouwd wordt. "We are going from personal computers t.o personal computing", aldus Intel CEO Paul Otellini.

Onvoorspelbare elementen ("Moore's Law is voorspelbaar") als sociale netwerken en user interfaces gaan belangrijker rollen dan ooit spelen. De gebruikservaring van mensen neemt daarom ook bij Intel een steeds belangrijker plek in. En daarom zijn er afdelingen die People & Practices Research heten waar de veranderingen in  de wereld worden bestudeerd en wordt bekeken hoe Intel daar op moet inspelen. En is men bij de User Experience Group aan het kijken hoe interactie met de televisie op een goede manier kan worden aangepakt. En vraagt men zoals eerder beschreven studenten in het Intel Design Expo om met toepassingen te komen waar zij heil in zien.

Ook vraagt men het publiek zijn bijdrage te leveren. In een grote campagne riep men mensen op de volgende zin af te maken: "In thé future i want …." Maar liefst 24.000 antwoorden kwamen er per dag binnen, zoals "i want a flying car" en "i want a house that cleans itself". Voor Intel is dit allemaal in het kader van het project "let's built thé future together". Ook op het evenement in San Francisco vroeg men de deelnemers mee te denken. Zie daarvan de collage bovenin.

Beluister hieronder de (interessante!) interviews met Daria Loi (User Experience Group), Maria Bezaitis (People & Practices Research) en S. Joy Mountford (extern aan Intel verbonden). Enkele quotes op rij:

Maria Bezaitis (Director People and Practices Research Group Intel)

"Vroeger was een mobiele telefoon een persoonlijk apparaat in de zin dat het apparaat van mij was en over mij ging. Maar het zijn steeds meer sociale apparaten geworden. Het zijn de apparaten waarmee ik toegang tot mijn community heb. Mijn community is niet langer de mensen die in mijn buurt wonen. Mijn community bestaat uit de mensen tot wie ik toegang heb met mijn mobiel. We verlaten onze huizen niet meer, dat is een triest fenomeen van deze tijd."

"Er is een revolutionaire ontwikkeling aan de gang. Er is een nieuwe 'experience infrastructure'. Alles moet zich nog uitchrystalliseren, maar het belang van de huidige ontwikkelingen moet niet onderschat worden. De centrale rol van technologie in onze ervaringen is nieuw, de schaal waarop het plaatsvindt is nieuw. Dat is nog nooit zo geweest en gaat voor massale veranderingen zorgen. En als je alleen naar de afgelopen tien jaar kijkt en je kijkt hoe mensen hun werk toen deden en met hun vrienden communiceerden en waar mensen aan meedoen, dat is aan het veranderen."

"Als ik collega's adviseer over consumenten vertel ik ze dat ze aandacht moeten besteden aan de hoeveelheid tijd die mensen met de mobiele apparaten doorbrengen. Dat is aan het veranderen. Van kort en functioneel tot lang. Dat gegeven moet invloed op interfaces en interactie hebben. Je kunt ze niet meer schalen onder de vaste noemers die we hadden: "entertainment, productivity, education, healthcare'. Die categorieën zeggen ons weinig over wat belangrijk is voor mensen. We praten ook met onze collega's over personalisatie en hoe de nieuwe apparaten een hyper persoonlijke ervaring zijn. Dat is fundamenteel anders dan laptops."

Daria Loi (User Experience Group)

"Wij onderzoeken hoe we een betere ervaring kunnen ontwikkelen voor de manier waarop mensen interactie met de televisie aangaan. Wij bekijken wat mensen doen met hun televisie, wat ze willen en hoe ze dat zouden willen. Daarnaast onderzoeken we hoe je met het apparaat in je hand interactie met tv kunt hebben. Dat kan niet met de huidige afstandsbediening. We moeten naar iets met meer intuïtie dat simpel en natuurlijk werkt. Wij kijken hoe we de communicatie-elementen die we al gebruiken kunnen inzetten zoals stem,  ogen en aanraken."

"Culturen zijn anders, mensen zijn anders. Het one size fits all principe werkt niet meer. We moeten een landschap aan mogelijkheden voor mensen bouwen. Misschien wil ik 's avond internet op mijn tv omdat ik op de bank wil hangen. En misschien wil ik overdag wel tv op mijn mobiel. Mensen moeten voor elke toepassing de beste ervaring krijgen of dat nu tv op de computer, internet op de tv of iets anders is."

"Sommige mensen zeggen dat mensen niet weten of ze willen wat er nog niet is. Wij onderzoeken met mensen en het is niet zo zwart wit zoals met veel dingen. Mensen zijn meer 'sophisticated' dan veel mensen denken. Ze weten wat ze willen wat niet en wat ze zouden willen. Alleen, hoe zorg je er voor dat ze dat goed kenbaar kunnen maken. De tools die we hiervoor gebruiken zijn vaak niet toereikend. Wij testen onze ideeën in een heel vroege fase en doen dat al met animaties van concepten. Dat leert ons al veel. "We dream ideas and test them with people."

S. Joy Mountford (Extern aan Intel verbonden. Vormt middels de Intel Design Expo een brug tussen Intel design en universiteiten. Een Nederlandse delegatie van de TU Delft was dit jaar betrokken.)

"In iedere industrie is het belangrijk om 'out of thé box te denken.  Misschien dat je de andere zienswijzen waar je daardoor op komt niet onmiddellijk toepast, maar het beïnvloedt je verdere denken. Het gaat om verbeelding tot stand brengen, niet innovatie.  Als je je een voorstelling maakt van iets waar je nog niet aan had gedacht of over na had gedacht, neem je andere routes en afslagen. Het is belangrijk om internationaal te werken om een nieuwe blik binnen te brengen en het is belangrijk om de jeugd aan boord te hebben voor frisse denkbeelden. Culturele verandering vindt alleen plaats als je de jeugd van een land verandert. Dat proberen we met de Intel Design Expo te doen."

"Wat je aan de lichting van dit jaar ziet is dat ze laten zien dat we niet meer alleen over rechthoekige apparaten met een muis praten als we het over computers en internet hebben.  Ze kwamen met bellen met gebouwen, allemaal met connectiviteit naar het internet. 'The internet of things.'  Stel je eens voor dat elk apparaat, elk ding gevoelig was, stel je voor dat een tafel tegen je zou praten,  stel je voor dat je altijd zou weten hoeveel mensen in een gebouw aanwezig zijn of hoeveel e-mails ze versturen. Is dat een wereld waarin we willen leven? Ik weet het antwoord niet, maar werkende voorbeelden dwingen mensen er over na te denken. Wat wil je, welk deel ervan wil je. Waar hebben we het over? User interfaces gaan verdwijnen als alles en iedereen met internet verbonden is en gevoelig is voor externe invloeden."

"Een project als dit zorgt voor outside innovation. Het zorgt ervoor dat leidinggevenden van een bedrijf in een andere situatie worden gebracht, anders moeten denken.  Je moet mensen in een andere omgeving met andere impulsen brengen om ze op andere gedachten te brengen. Om die ruimte te creëren. Mensen worden in de eigen omgeving teveel met de kleine en grote problemen van alle dag geconfronteerd. Je moet ze in een andere setting de vraag laten stellen 'wat is belangrijk?' en  'wat proberen we te bereiken?'.  Met de studenten brengen we de hartslag van een generatie het bedrijf binnen."

"Voor grote bedrijven is het moeilijk om niet log te worden. Maar verandering is relatief. Je kunt een bedrijf maar gedeeltelijk veranderen. Je kunt maren paar pixels veranderen. Als je 100 pixels probeert te veranderen krijg je dat weer even hard terug. Dan wil men niet.Ik geloof dat je bedrijven moet proberen elastisch te maken. Meer flexibel. Maar alle succesvolle bedrijven worden te groot. Als je te groot bent is goede communicatie niet meer mogelijk. Dus wat doet men dan: dan gaat men het bedrijf in pilaren opdelen. Maar dan ontstaat uiteindelijk hetzelfde probleem. Om optimaal effectief te zijn moet een bedrijf niet groter dan 100 mensen zijn. Je moet iedereen kunnen kennen. Dan ligt persoonlijke verantwoordelijkheid bij de mensen en niet bij het product. Dus moet een groot bedrijf uit kleine eenheden met eigen verantwoordelijkheid bestaan."

Ik was in Amerika om verslag te doen voor Dutch Cowboys. Zie daar alle verslagen, ook het werk van de TU Delft.