Als Kurt Cobain nu zelfmoord zou plegen ...
Wednesday, April 7, 2010 at 9:56AM Het is deze week 16 jaar geleden dat Kurt Cobain zelfmoord pleegde. De stem van een generatie maakte een eind aan zijn leven. Nirvana is een band die muzikaal enorm van invloed is geweest met een voorman die de taal van zijn leeftijdgenoten sprak en de emoties van hen als geen ander in tekst en muziek omzette.
Ik werkte destijds voor het radioprogramma Villa 65 van de VPRO. Voor ons was Nirvana een belangrijke band en de zelfmoord dus een belangrijk nieuwsfeit. Toen eindredacteur Gerard J. Walhof me belde, was het voor ons dan ook onmiddelijk duidelijk: er moest iemand naar Seattle om de sfeer en de impact te grijpen en begrijpen. Dat was ik.
Deze blogpost gaat niet over Nirvana of de zelfmoord van Kurt Cobain, maar over de verslaggeving er omheen. Hoe ging dat toen en hoe zou je het nu doen? Met dank aan Frank Meeuwsen die dit idee op Twitter opperde.
1994
De VPRO was in september van dat jaar de eerste omroep op internet. In april wist ik nog niet wat dat was. Ik had ook nog geen mobiele telefoon overigens. Ik moest alles met de vaste lijn regelen. Op de hotelkamer in Seatle bellen met de lokale krant. Via via aan goede contactpersonen zien te komen en afspraken maken. Met collega muzikanten, met het platenlabel, met fans. En dan dagelijks via diezelfde telefoonlijn even in de uitzending van Villa 65 'inbreken' om mijn verhaal te doen, verrijkt met enkele opgenomen quotes. Zo deed je dat doen, dat kon niet anders.
2010
Ongelooflijk, wat is er veel veranderd. Nu zou natuurlijk internet de centrale rol spelen. Niet alleen om de verhalen te vertellen, maar ook om de kennis te vergaren en de fans te betrekken.
Maar het belangrijkste: mijn rol zou fundamenteel anders zijn. Na het melden van de zelfmoord viel het nieuws over Cobain en Nirvana op de Nederlandse massamedia snel stil, de Nederlandse muziekliefhebber was aangewezen op een bron als Villa 65. Als het verhaal daar niet verteld werd, werd het nergens aan een groter publiek verteld. Als fan had je niet of nauwelijk toegang tot internationale bronnen. Het was dus cruciaal voor de liefhebbers om één van hun ter plekke te hebben. Dat was ik.
Ik weet dat ik toen van toegevoegde waarde was, ik weet dat het toen goed was om aanwezig te zijn. Maar zou dat nu nodig zijn? Wat zou ik nu doen?
Er zou natuurlijk onmiddelijk een pagina of een kanaal of een site of hoe je het wilt noemen komen. Daar zouden we vanzelfsprekend onmiddelijk het hele archief online zetten. Interviews, live-opnamen, sessies, noem maar op. Toestemming of niet. Er zijn even belangrijker dingen dan rechten ;-) Maar daarnaast zou er meer zijn ...
AGGREGEREN
Vanaf het horen van het nieuws zou in een mashup al het Cobain nieuws geaggregeerd worden. Via Flickr zouden foto's uit Seattle binnenkomen. Of herinneringen van fans aan hun held. Via YouTube de bewegende beelden. Via Twitter de emoties van de fans en de links naar sites en berichten. Een lifestream die onmiddelijk op gang komt. Waar ik vroeger een dag later mijn eerste verhaal kon vertellen, zouden nu de ingrediënten onmiddelijk verzameld worden. Het gonzende verhaal wordt onmiddelijk zichtbaar en voelbaar.
Ook zou ik als onderdeel van Het Cobain-kanaal onmiddelijk een groepssite (Posterous? Ning? Wiki? Facebook? Hyves?) starten om het verhaal van Nirvana voor en in Nederland te vertellen. Met verhalen van bands en fans, verhalen van boekers en zalen. Wat deed Nirvana in Nederland en wat betekende Nirvana voor Nederland? Het verhaal van liefhebbers en betrokkenen zoals door hunzelf verteld.
CUREREN
Uit die prachtige live-stream van feiten, meningen en emoties moeten de krenten uit de pap gehaald worden. Moet waar van niet waar gescheiden, belangrijk van onbelangrijk, klein van groot. Zodat de bezoeker die de hoofdlijnen wil volgen ook geholpen is. Oftewel: de reactie leest, kijkt en luistert mee en selecteert. Prikt het belangrijke vast en voorziet waar nodig van uitleg en context. En laat de bezoekers ook raten en commentaar leveren zodat die input bij de selectie helpt.
PUBLICEREN
Naast de selectie, zou ik en de rest van de reactie natuurlijk ook onmiddelijk van start gaan met zoeken en bellen. We zouden alleen niet hoeven wachten tot zendtijd in de avond, maar onmiddelijk van start kunnen gaan. We zouden een Ustream live videokanaal starten. Een open redactieruimte met Twitter als communicatiekanaal met kijkers, luisteraars, liefhebbers. Via Skype contact met de lokale televisie in Seattle, met het label waar Nirvana platen uitbracht, met de zaal waar ze het laatst optraden. Etcetera, etcetera. Kijkers en luisteraars komen met connecties, met links, met filmpjes. Toppers uit de mashup worden klaargezet. Allemaal worden ze het Cobain-kanaal ingetrokken. En tegelijk zijn redacteuren actief om de hoogtepunten uit de live uitzending om te zetten in items op de site zodat de latere bezoekers ook geïnformeerd zijn.
En radio? En televisie? Daar zou net als toen een ingedikte versie van nieuws en actualiteiten verschijnen. Daar is niet veel aan veranderd.
Het moest even snel. Het is een eerste opzet. Het kan nog veranderen. Want ja, na het nieuws van zo'n zelfmoord moet je snel handelen ;-) Andere suggesties welkom! Er is best veel veranderd ...
Reader Comments (4)
Zoals bij veel wereldnieuws (want dat was het toen) werd het ook via TV en magazines lastig om feit van fictie te scheiden. Ik kan me nog herinneren dat we constant MTV zaten te kijken. Niet alleen vanwege de herdenkingsuitzendingen etc, maar vanwege MTV News wat verslag deed van de gebeurtenissen. Maar ook toen gonste het al van de geruchten over zelfmoord vs een moord. Juist met het web zouden die geruchten alleen maar sterker worden en snel een eigen leven gaan leiden. Daar zit inderdaad de kracht van de journalist/expert/curator, al dan niet met hulp van fan(club) en bv andere muzikanten. Gezamenlijk op een kennisgebied cureren en niet geheel onbelangrijk, een mening geven. Een goede journalist heeft een eigen mening en is niet bang die te delen en te verdedigen. Met name muziekjournalisten zijn daar goed in ;-)
Radio en TV zijn voor het grote publiek nog steeds belangrijk, maar in de eerste dagen van zo'n gebeurtenis. Daarna komt het volgende nieuws-event en moeten we verder. Maar voor fans, geinteresseerden en liefhebbers kan zo'n curatie en later ook archivering (!!!) van onschatbare waarde zijn. Mashups, tijdelijke channels, wiki's en blogs, allemaal prachtig, maar aub, denk ook aan archivering. Al is het maar alles als statisch HTML opslaan op enig moment. Maar bewaar het voor de digitale schatgravers van overmorgen! Nu hebben we de mogelijkheid, er is internet genoeg!
Toch is dat de vraag Frank, of het geen probleem is omdat ruimte geen probleem is. Archivering van internet heeft twee grote problemen:
* Door dingen statisch op te slaan mis je de dynamiek die bij de ervaring hoorde. Alsof je een screenshot van een documentaire vastlegt en niet de uitzending.
* Internet is nog lang niet uitontwikkeld en de technieken ook niet. Tien jaar geleden was Real Audio de standaard, nu bijna uitgestorven. Nu is Flash een standaard waar heel hard aan gaat worden geknabbeld en waar velen van denken dat het er straks niet meer is. Als we dingen gaan bewaren die straks niet meer bekeken kunnen worden, zijn we niets opgeschoten.
En ter relativering, van de periode van voor vorige eeuw is bijna niets bewaard gebleven.
Je punten zijn valide en geloof me, ik ben ze tegengekomen de afgelopen maanden in mijn onderzoek voor Bloghelden :-) Maar je kunt vanuit je expertise als journalist etc wel op een moment zeggen: Nu stop ik met aggregreren en cureren en maak ik een tijdsdocument. Een verzameling, bevroren in tijd en onaantastbaar voor wat er na komt, maar wat wel een beeld geeft van het moment.
RealAudio en wellicht Flash kunnen inderdaad een probleem worden. Daarom is het OOK goed dat legacy software wordt bewaard. Real is bv nog prima via VLC te bekijken en beluisteren. Experts gebied van digital archiving worstelen ook met deze materie en zullen zeker een oplossing vinden. Als ik dan ook mag relativeren: Van Gogh schilderde soms tig keer over dezelfde doeken omdat hij geen geld had voor nieuw materiaal. Met de techniek die we nu hebben kunnen we door de lagen heenkijken en zien welk schilderij verborgen ligt onder de zichtbare laag. Perkamentrollen werden ook op die manier herbruikt en techiek maakt ook daar mogelijk om door de lagen heen te kijken en oude teksten weer tevoorschijn te halen.
Het argument dat we in een dynamische wereld leven die niet is uitontwikkeld mag geen reden zijn om iets niet te archiveren.
@Frank Helemaal eens hoor, maar dat zat ook in mijn verhaal. Dat is die redactie die vastzet, samenvat e.d Naast het dynamisch deel blijft een statisch dossier over.