De nieuwe versie van Apple TV die gisteren gepresenteerd werd is een mooi apparaat: een klein kastje voor weinig geld (99 dollar) waarmee films en tv-programma's gehuurd kunnen worden, foto's bekeken kunnen worden en diensten als Netflix en YouTube mee de huiskamer binnenkomen. Leuk, daar niet van, maar niet revolutionair.

Het lijkt erop dat Apple het echt baanbrekende element nog even achter de hand houdt.

Het ook gisteren gepresenteerde Airplay vormt een belangrijk onderdeel van een baanbrekende toekomst. Airplay zorgt er voor dat audio, video en foto's van een iPhone, iPodTouch of iPad naar de televisie gestreamd kunnen worden. Middels Airplay speel je inhoud die op een van de apparaten staat op een groot scherm in dezelfde ruimte af.

Als we dat idee nu eens doortrekken. Als alles dat op je iPhone, iPodtouch of iPad nu eens simpel naar je tv kan. Dan heb je opeens TED-tv, dankzij de app met alle mooie spreekbeurten. Of dan heb je opeens 3VOOR12.TV als de concerten Apple ready zijn. Of dan is de game die je op de ene iPodTouch tegen de andere speelt een schouwspel in de kamer. Dan komt iedere maker of uitgever van een app de huiskamer binnen met als consoles of afstandbediening de handcomputers van Apple. Dan is de AppleTV persoonlijke televisie.

Dat zou pas echt een stap voorwaarts zijn. Zoals ik het op de presentatie die Steve Jobs gisteren gaf zie, wordt dat in eerste instantie nog niet mogelijk. Zal het gebruik van Airplay beperkt zijn tot video en audio in iTunes en foto's op de mobiel. Maar Apple zet dit soort stappen doorgaans geleidelijk. Ik reken in een volgende fase op de hierboven geschetste stap.

Stef van der Ziel van het Nederlandse streaming bedrijf Jet-Stream verwacht dat van meet af aan alle inhoud naar de Apple TV gestreamd kan worden. Hij wees me vanmiddag op de mogelijke impact. Een deel van een mail  van hem:

Apple TV

De meest belangrijke ontwikkeling is (eindelijk) dat AppleTV dankzij AirPlay een TV-accessoire wordt voor je iPod, iPhone of iPad. 
 
Dankzij de mogelijkheid om elke content vanaf zo'n handzaam apparaat naar je grote HDTV te streamen gooit Apple de mogelijkheid voor elke content publisher open om buiten de kabel om HD kwaliteit content in de woonkamer te krijgen.
 
iPad, iPhone, iPod worden een fantastische afstandsbediening. Iedereen kan een eigen afstandsbedienings-app ontwikkelen met social, EPG en interactiviteit functies. De lean forward experience in je handen, de lean backward content op je grote TV.
 
Deze ontwikkelingen leggen op middellange termijn een bom onder het businessmodel van kabel en IPTV. In de USA verloren de kabelaars vorig jaar 600.000 abonnees aan online TV diensten. En ze hebben nog geen antwoord. 
 
Maar de online content library is immens veel groter. Niet alleen Apple's eigen content library. De keuzevrijheid is gewoon onbeperkt. Iedereen kan content ontsluiten, iedereen kan een zap-app bouwen, iedereen kan deze apps installeren en iedereen kan buiten de walled gardens van de kabelaars om consumeren. Tegen lagere kosten. 
 
Kwaliteit is voor veel consumenten helemaal geen argument. De gemiddelde consument betaalt liever minder en heeft liever meer vrijheid. De gemiddelde consument ziet het verschil tussen 720p en 1080i niet.
 
Consumenten keren door dit soort ontwikkelingen kabeltv en de gangbare omroepen de rug toe. Net als de uitgeverijwereld en de muziekbranche zal de TV wereld het volgende slachtoffer worden van de ultieme liberalisering van het Internet.
 
Het gaat allemaal om de eyeballs. Consumenten gaan 'over the top'. Dus advertentiebudgetten verschuiven naar online en naar 'over the top'. Dus omroepen zullen wel mee moeten. Die zullen prachtige apps lanceren zodat consumenten buiten de kabel om premium en free-to-air content via hun kanalen blijven consumeren.
 
Kabelaars zullen zeer defensief reageren. Ze zullen proberen 'three screens' support aan te bieden, zodat je ook hun content op je iPad en PC kan krijgen. 
 
Maar dit is eigenlijk gewoon een nieuwe life cycle. De kerntaak van een kabelmaatschappij is content distribueren, niet content exploiteren. Als je teruggaat naar die core, dan is het beter deze ontwikkeling te stimuleren. 
 
De kabelaars en internet providers die wel lef hebben stappen nu al in deze Over The Top markt. Zij bieden hun netwerk aan content aanbieders aan. Ze gaan distributiecapaciteit verhuren aan Over The Top content providers. (= business model)

Even afwachten, maar de Apple TV kan een stuk ontregelender worden dan de presentatie van gisteren deed vermoeden.

Gmail lanceert morgen de Priority Inbox (alle gebruikers krijgen het in de loop van de week) een nieuwe feature die ons moet gaan helpen in de overdaad aan mail. Die belangrijk van onbelangrijk moet gaan onderscheiden, die urgent en 'morgen kan ook' uit elkaar moet trekken. Geloof je er niet in? Ik moet het ook zien gebeuren, maar de ervaringen bij Techcrunch zijn goed.

The beauty of the system lies in its simplicity — it’s nearly as easy as Gmail’s one click spam filter. There’s almost no setup: once it’s activated on your account, you’ll see a prompt asking you if you want to enable Priority Inbox. You can choose from a few options (the order of your various inboxes and if there are any contacts you’d like to always mark ‘Important’) but don’t have to setup any rules or ‘teach’ Gmail what you want it to mark important. It just works, at least most of the time.

Al hoewel het nog niet perfect is, zeggen de testers.

My biggest gripe so far is the fact that there’s no way to tell why a given message has been deemed important. Oftentimes it’s obvious — emails from my coworkers are generally given the golden arrows, as are messages from PR contacts whom I frequently communicate with. But occasionally there are oddballs that have been marked important for no apparent reason.

Heel benieuwd!

Hoe plaats je zaken in perspectief? Hoe leg je dingen uit? Dimensions van de BBC is een pracht initiatief om complexe zaken inzichtelijk te maken of problemen van ver dichtbij te brengen. Zie boven wat er gebeurt als je de wateroverlast van Pakistan op Amsterdam zou projecteren. Pas dan besef je de omvang van het probleem echt. Aanrader.

(Via Pieter Blomme)

Gapminder, de software waar Rosling mee werkt, kwam al eerder online beschikbaar, maar er is nu ook een versie die lokaal op een computer te installeren is, zodat je je eigen portie datavisualisatie altijd bij de hand hebt. Mooi spul. Al betwijfel ik of er veel mensen zijn die Gapminder even indrukwekkend kunnen inzetten als Rosling zelf. Er hoort een verhaal bij. Hier demonstreert hij.

Google speelt daar op in met 'realtime search'. Wat er NU gezegd en gepubliceerd wordt over een onderwerp is rechtstreeks te volgen. Daarmee is de dienst veel meer een monitorsysteem dan een zoeksysteem. Maar daarmee niet minder interessant. Bekijk de onderstaande video en probeer Google Realtime Search uit. Een aantal van de features in de video zie ik nog niet live, maar bijvoorbeeld dat je kunt kunt kijken wat er in een stad of gebied over een onderwerp wordt gezegd vind ik waardevol. En dat je in de tijd kunt teruggaan om een ontwikkeling te volgen. Of het verloop van een gesprek kunt bekijken.

In het boek word ik geinterviewd en vertel ik dat ik blog voor de reacties. Niet voor het aantal lezers, maar voor de toegevoegde waarde die de lezers bieden. Want de optelsom van de lezers weet meer dan ik en voegt die kennis in de reacties toe. Andere voorbeelden, andere inzichten, andere meningen, ik deel kennis via mijn blog maar doe kennis op dankzij de reacties. Mag ik jullie daarvoor bedanken?! Hierbij!

In het boek staat nog dat twintig reacties op een blogpost geen uitzondering is. Dat was zo toen ik in gesprek was met Ernst-Jan, alweer jaren geleden. Twitter was toen nog klein. Met de groei van het microblog is het gesprek over blogposts zich meer en meer gaan verplaatsen naar Twitter. Ik plaats een bericht, vertel het op Twitter en krijg daar de reacties. Natuurlijk, ook hier op dit blog wordt nog gereageerd (ik ben daar blij mee!), maar het gesprek speelt zich steeds vaker elders af.

Dat gegeven vind ik logisch (ik doe het zelf ook), maar jammer is dat de bundeling van blogposts en reacties daarmee voor de geschiedenis verloren gaat. Ze staan niet meer bij elkaar. Het complete verhaal blijft niet bewaard. Er bestaan wel diensten die dit proberen te ondervangen door Twitterberichten onder een blogpost te hangen, maar ik vind dat nog onvoldoende goed werken. Bijvoorbeeld retweets zou ik er weer niet bij willen hebben, die voegen niet aan het gesprek toe. Daar is winst te halen.

Ook al speelt het gesprek zich steeds meer op Twitter af, bloggen blijft voor mij belangrijk. Omdat ik graag schrijf, omdat ik het leuk vind om kennis te delen, omdat ik er zelf wijzer van word, omdat ik er nieuwe mensen door ontmoet, omdat ik er contact mee onderhoud met oude bekenden.

Dus: bloggen, doen!